« سیاست چیز ...ی است. کار من نیست.

تو یک مملکت حسابی سیاست را می‌دهند دست متخصّص،

نه دست من و امثال من. ولی ضمناً همه‌مان بچهٔ سیاستیم.

با سیاست کاری نداریم، سیاست با ما کار دارد.

وقتی هم پایش بیفتد باید حقّش را گذاشت کف دستش.

سارتر همین کار را کرد. با سلام و صلوات به آمریکا دعوتش کردند.

اولاً یک ربع ساعت بهش در رادیو وقت دادند که حرف بزند.

به جای اینکه راجع به فلسفه و ادبیات صحبت بکند،

پرید به وضع آمریکا: سیاه‌ها، حق‌کشی، راسیسم.»